Persoonlijkheidsstoornissen Aanverwante problemen Vraagbaak Leestafel Links MM | StIP
Home > Vraagbaak > Overige PS

Kun je als 37-jarige van een persoonlijkheidsstoornis NAO met ontwijkende en obsessief-compulsieve trekken afkomen? En wat is dan de beste therapie aanpak?

Voor de behandeling van een persoonlijkheidsstoornis niet anders omschreven met ontwijkende en obsessief-compulsieve trekken wordt een persoon doorgaans via de huisarts aangemeld bij de RIAGG. Aldaar wordt tijdens de intake bekeken of poliklinische of (dag)klinische behandeling het meest in aanmerking komt. Wordt besloten tot doorverwijzing naar (dag)klinische behandeling dan volgt opnieuw een intake in de desbetreffende instelling. In vrijwel elke regio bestaan GGZ-instellingen met een gespecialiseerd aanbod voor de behandeling van persoonlijkheidsstoornissen. Een therapie voor persoonlijkheidsproblematiek neemt meer tijd in beslag dan een therapie voor een enkelvoudige klacht, afhankelijk van de therapiekeuze zal rekening gehouden moeten worden met een therapieduur van een half jaar tot enkele jaren.
Het kan echter ook zijn dat u reeds langdurende behandeling hebt doorlopen. In dat geval is het, hoe moeilijk ook, goed te bedenken dat iemand zichzelf niet geheel kan veranderen. Niet voor niets zijn bepaalde gedragingen onderdeel geworden van de persoonlijkheid. Wanneer op het gebied van behandeling voldoende is geprobeerd maar de moeilijkheden blijven bestaan, is het belangrijk het accent te verschuiven van veranderen, naar accepteren en leren omgaan met. Het dient in behandeling of in begeleiding dan te gaan over het accepteren van en leren omgaan met de moeilijke persoonlijkheidstrekken. Deze invalshoek is een heel belangrijke en kan de kwaliteit van leven sterk verbeteren zonder dat de klachten verdwijnen. Immers acceptatie van en leren omgaan met klachten doet lijden verminderen en geeft de mogelijkheid het eigen leven anders in te richten, rekening houdend met de eigen mogelijkheden èn beperkingen. Vaak wordt gezien dat wanneer deze fase doorlopen kan worden, mensen beter in staat zijn met zichzelf en anderen om te gaan. SP 2/2002